Zo sterk en geen kracht meer.
Zo’n wil en geen macht meer.

Rust nu maar, je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan. 
Afscheid nemen doet zo’n pijn, 
toch vonden wij het fijn om tot het laatste moment bij je te zijn.


We vragen jullie om geen bloemen of kransen mee te brengen.

Wie het wenst, mag gerust een kaars meebrengen.
Deze nemen we mee naar huis als lichtpuntje in moeilijke dagen.


Het afscheid heeft plaatsgevonden in intieme kring.

Nadien is Gerard bijgezet op de begraafplaats te Schelderode.

We willen graag samen afscheid nemen van Brigitte 
in het crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi 
op zaterdag 21 maart 2026 om 9u.


Nooit vragend, nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 
je handen hebben voor ons gewerkt, 
je hart heeft voor ons geklopt, 
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.



We vragen jullie om geen bloemen of kransen mee te brengen.

Wie het wenst, mag gerust een kaars meebrengen.
Deze nemen we mee naar huis als lichtpuntje in moeilijke dagen.

Jullie kunnen daarnaast vrijblijvend een gift doen aan
het sarcoomonderzoek van Professor P. Schöffski, KU Leuven
op het rekeningnummer BE45 7340 1941 7789
met vermelding +++400/0029/28833+++

“Liefde houdt niet op waar het leven eindigt.
Voorgoed uit ons midden, maar nooit uit ons hart.”

“Never forget: nothing is more powerful than prayer,
nothing is stronger than faith, and nothing is greater than God.”


Hij greep de kans op een beter leven,
maar trok het verkeerde lot.

Nooit vragen, nooit klagen,
maar pijn in stilte dragen.
Jouw handen voor ons gewerkt, 
jouw hart voor ons geklopt,
Jouw ogen hebben ons tot het laatste gezocht.


Je moeder blijft je moeder,
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen,
omdat je van haar houdt.

Maar eens dan komt de dag,
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is,
maar in je ogen blinkt een traan.

Herinneringen blijven,
zij zullen nooit vergaan.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Sterven is heel stil en sereen
je levensadem terug aan God geven,
is ziekte en pijn overwinnen,
is tot rust komen.
Je bent niet helemaal weg
want er is zoveel liefde die ons in jou verbindt.
En als met de tijd de pijn wat minder wordt,
dan blijf jij er nog
zoals wij je willen herinneren
als de levenskracht, de moed en de trouw,
maar bovenal Gods Liefde onder ons.



Een
leven
in
liefde
gaat
nooit
verloren

Onvervangbaar ben je voor mensen die van je houden. 
Ze bewaarde alles in haar hart.

Jullie kunnen jullie aanwezigheid en afwezigheid voor de herinneringsreceptie 
invullen onder de knop 'Bevestiging koffietafel'

Ik heb lang en gelukkig geleefd,
niets gevraagd en veel gekregen
en ben van alle dingen ontdaan
stilletjes ter Here gegaan.

Papa,

Tu n’ es plus là où tu étais,
mais tu es partout là où je suis.
- Victor Hugo -

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Stil ben je van ons heengegaan, 
je hebt altijd voor ons klaargestaan, 
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven, 
zo was je hele leven, je was een schat voor ons allen, 
je te moeten missen zal ons zwaar vallen.



Ik heb een steen verlegd
In een rivier op aarde
Het water gaat er anders dan voorheen
Ik heb een steen verlegd
In een rivier op aarde
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten

Je was er altijd.
Je was er voor iedereen
en nooit was iets te veel.

De zon scheen,
de vogels vlogen,
de bloemen bloeiden
en toen werd alles stil.


De familie zal afscheid nemen in gesloten kring.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Je was er altijd.
Je was er heel veel.
Je was er voor iedereen
en nooit was iets te veel.

De uitvaart zal plaatsvinden in beperkte kring.

Je was nog zo vol plannen
er was nog zoveel te doen,
het mocht niet meer zo zijn,
het is nu voor altijd “toen”.


De familie zal afscheid nemen in intieme kring.


We verliezen een geweldige Gildebroeder, 
een groot monument, een goede vriend. 

We verliezen kleur, humor, pigment, 
razernij, kracht, stijl en goesting.
Heel veel goesting, tot het op was. 
Het was op...

Rust zacht, Nino, jouw verhaal blijft gekoesterd 
als een boeiende sage van de beste soort.

- De Gildebroeders -

Soms is er zoveel wat we voelen
maar zo weinig wat we kunnen zeggen…


Als het lichaam niet meer wil,
en het leven wordt een lijden,
kan men dankbaar zijn,
dat God het komt bevrijden.


Rust nu maar, je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan.
Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden,
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan?



Stil ben je van ons heengegaan, 
je hebt altijd voor ons klaargestaan,  
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven, zo was je hele leven, 
je was een schat voor ons allen, je te moeten missen zal ons zwaar vallen.


We nodigen jullie uit om liefst geen zwart te dragen,
draag gerust iets in zijn favoriete kleuren blauw, wit of beige.

In stilte is hij van ons heengegaan,
zoals hij was: rustig en zonder veel woorden.
Dankbaar voor wie hij was en voor alles wat hij voor ons betekende,
nemen wij afscheid van


Als ik ooit doodga, begraaf me dan niet 
verstik me niet onder een zware steen 
maar laat me de kans om vrij te zijn 
en te gaan over de grenzen van de dood 
mee met de wind, mee met de vogels die ik bewonderde 
en liefhad tijdens mijn leven.

Als ik ooit doodga, verstik me dan niet in je tranen, 
maar schep een herinnering aan mij niet op mijn graf 
maar in je even levenssfeer daar waar je gelukkig bent.

Als ik ooit doodga, gedenk de goede en gelukkige dingen 
en vergeet en vergeef mijn fouten want 
die hebben we toch allemaal en ik had u allen zo lief.



Tine hield enorm van bloemen, dus wij zorgen ervoor dat ze mooi omringd wordt.
Wie toch graag een attentie geeft, mag dit gerust doen
door een gift te schenken aan de Palliatieve Eenheid van het UZ Gent
op het rekeningnummer: BE42 0016 4482 4754
met vermelding: WR PAL 090 - Herinnering Tine Declercq

Ik wil niet in de tijd verdwijnen,
ik verzet mij tegen de definitieve vervaging,
ik heb geleefd en heb voetafdrukken nagelaten.
- Jeroen Brouwers -

D’abord la douleur, puis les doux souvenirs

Beetje bij beetje moesten we je verlaten,
we konden niet zo goed meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder van vroeger was je niet meer.
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,
zeggen wij oprecht “dank u wel”
voor al wat je voor ons hebt gedaan.

In liefde nemen we afscheid van
Marie-Louise
De Schamphelaere

Als de zonnestralen wisten hoeveel we je missen…
dan scheen de zon dag en nacht....

Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

Alles wat in zijn handen landde,
omgetoverd tot goud.
Zo zal het ook zijn, een gouden paleis
in zijn hart waar iedereen welkom is.

Als ik na mijn dood met mijn toneel 
nog mensen kan doen lachen
en mensen kan ontroeren 
dan zal ik even verder leven. 
                                               - RG -


Omdat er liefde is,
bestaat er geen voorbij...

De zon scheen, de vogels vlogen,
de bloemen bloeiden en toen bleef je terras leeg

Dat je eens moest gaan, wisten we, dat het morgen kon zijn, 
begrepen we, dat het vandaag is, heeft ons verrast.


Marcel Le Roy
Le Fabuleux Marcel de Scheldewindeke

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
’t is vreemd, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer
dan ben je aan
je laatste beetje toe.
- Toon Hermans –

Rust nu maar, 
je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan.

Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden,
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan?

Ik heb mijn mama niet verloren
daarvoor gaf zij me te veel.
Wat zij mij zei, blijf ik horen 
van wat ik ben is zij een deel.
Ik kom haar overal nog tegen
in wat ik doe en wat ik laat.
Zij was en blijft voor mij een zegen
waarvan het spoor nog steeds verder gaat.

Jullie kunnen Dédé een laatste groet brengen in funerarium De Zandkorrel, 
St-Elooistraat 21a te 9820 Merelbeke op donderdag, vrijdag, maandag en dinsdag tussen 17 uur en 18 uur.




Ik heb lang en gelukkig geleefd,
niets gevraagd en veel gekregen
en ben van alle dingen ontdaan
stilletjes ter Here gegaan.


Langs deze weg zet gene voet
of zeg Maria wees gegroet

Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.


dwars over ons hart
loopt een litteken van verdriet
een pijn heel diep vanbinnen
die van buiten niemand ziet
een wonde die altijd zal blijven
nooit helemaal geneest
en ons voor altijd anders maakt
dan wie we ooit zijn geweest

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij wandelend in de zon
hoe ik was, toen ik alles nog kon.



De familie neemt afscheid in intieme kring.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

In eenvoud heb je geleefd, zo sterk en altijd zorgzaam voor de ander.
Met weinig woorden gaf je zoveel kracht en liefde, een baken dat nooit veranderde.
Nu is de tijd gekomen dat we je moeten laten gaan.

Het afscheid valt ons zwaar, maar we weten dat je rust hebt gevonden
en we vinden troost in de herinnering aan de vele mooie momenten die we hebben gedeeld.
We blijven voor altijd dankbaar voor de liefde en de zorg die je ons hebt gegeven.

Voor altijd zul je bij ons blijven.
Rust zacht.

Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten ter herinnering.

Ik ben moe van deze lange reis,
al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik liefheb.


Wat zij met liefde heeft gezaaid,
zal in onze harten altijd blijven bloeien.

De strijd is gestreden
We probeerden te helpen
Maar stonden er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
Je werd alleen zo moe.


Het mooiste van het leven zijn de sporen van liefde
die wij achterlaten als wij weggaan.


Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Ik heb je niet verloren, 
daarvoor gaf jij mij te veel.
Wat je me zei, dat blijf ik horen. 
Van wat ik ben, ben jij een deel. 
Ik kan je overal nog horen, 
in wat ik doe, in wat ik laat. 
Jij was en blijft voor mij een zegen, 
waarvan het spoor steeds verder gaat.

Je sliep zo stil vannacht, de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht de ochtend zou vergeten

 (Toon Hermans)



Je was er altijd en nooit was iets teveel.
In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Er is niets dat voorgoed verdwijnt, 
als men de herinnering bewaart.


Een lieve vrouw
van een onbetaalbare waarde.
Een lieve vrouw die altijd lachte.
Een lieve vrouw die ons helaas heeft verlaten.
Wat ons veel verdriet doet.
Iemand die we nooit zullen vergeten.
Iemand die altijd voor je klaar staat.
Iemand waar je alles tegen kan zeggen.
Iemand waar je om geeft.
Een groot verlies voor ieder die haar kent.
Een groot verlies dat niet te verwoorden is.
Een groot verlies dat je altijd bij je draagt.
Een groot verlies dat je altijd zal missen.
Een groot verlies dat altijd
bij je zal blijven in je hart.

Het laatste beetje is nu op...
Veel had je te verduren,
het kaarsje is opgebrand,
gedoofd zijn nu alle vuren.
Vaarwel,
ik ga naar boven,
niet naar beneden.

Waarom jij?
We zullen het nooit weten…
We zullen je missen
maar nooit vergeten!


Je sliep zo stil vannacht
de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht
de ochtend zou vergeten

Vele jaren heb je met stille gebaren ons
je liefde en vriendschap laten ervaren
een warme blik, een lieve lach,
je hield van ons en wij van jou,
jij maakte onze dag.

De strijd is gestreden,
jouw pijn is voorbij.
We probeerden te helpen
maar stonden er zo machteloos bij.

Je vechtlust was enorm.
Je werd alleen zo moe.
Onze liefde is voor eeuwig!
In ons hart nemen we je overal mee naartoe.

Nooit meer je stem, nooit meer je lach, 
nooit meer samen genieten van een mooie dag. 
Niets is meer hetzelfde in ons leven, 
maar het houden van jou en alle herinneringen zijn gebleven.



Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel.

Waar ben je nu, vraag ik me af.
Ik voel nog de liefde, die jij me gaf.
Jou te kennen, vond ik zo fijn.
Je los te laten, dat doet pijn.

Zal je missen, in dit leven.
En zal altijd, om je blijven geven!


Na een lang en rijk leven nemen wij afscheid.
Samen met Gerard bouwde zij met toewijding en eenvoud
aan hun familie-ijsroombedrijf en hun gezin.
Haar liefde en inzet zijn een blijvende herinnering.

Je moeder blijft altijd je moeder.
Zo eigen en vertrouwd.
Je wil haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
maar eens dan komt de dag 
dat je haar moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan.


Na een leven van geven
werd stilte zijn rust
en liefde zijn thuis.

Tot het laatst wilde je leven, 
door een sterke wil gedreven. 
Een uitgesproken karakter vol doorzettingsvermogen, 
maar over je lichaam had je geen macht.

Jouw stoel is nu leeg,
je stem is stil. Wie hem gekend heeft, 
weet wat dat zeggen wil.


De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in het
crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi
op maandag 29 december 2025 om 12 uur.

Bewonderenswaardig was haar levenskracht.
Groot was haar liefde voor haar dierbaren.
Sterk was zij in haar strijd tegen ziekte.
Moegestreden is zij nu in rust van ons heengegaan.

Je viel als herfstbladeren stuk voor stuk.
Geen weg meer voorwaarts, geen terug. 
Toch bleef de stam, zo sterk, 
zo groot, de wortels diep.
En wie nu luistert naar de wind, 
hoort hoe jouw liefde verder zingt.


Verder van de wereld weg
elke dag een beetje
Dichter naar de hemel toe
elke dag een treetje
- Toon Hermans -

Hij blijft geborgen in onze herinnering. 
Geworteld in ons bestaan. 
We hebben veel bewondering 
voor al wat hij voor ons heeft gedaan.


Rouwbetuigingen

Coussement Jacqueline

Cnockaert Maryse

Schepens Luc

De Ghouy Kurt

Labijn Gerard

De Ridder Brigitte

Dhondt Maurice

Poelman Marnix

Bockstaele Tanja

Rooms Diego

Van Rentergem Jean-Pierre

De Geest Francine