Als het lichaam niet meer wil, 
en het leven wordt een lijden, 
kan men dankbaar zijn, 
dat God het komt bevrijden. 



Nooit vragend, nooit klagend, je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt, je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn om tot het laatste moment bij je te zijn.

Ik verlaat degene van wie ik hou
en ga nu terug naar degene die ik lief had.

Samen weer verenigd,
geen afscheid hield jullie lang gescheiden,
de liefde bracht jullie terug bij elkaar.

Een bloem verwelkt op het mooist van de bloei
maar wat achterblijft is de herinnering aan de kleurenpracht.

Zijn handen konden alles maken.
Zijn hart kon iedereen dragen.

Verdriet om wie je mist. 
Schuilt in de allerkleinste dingen.
Maar net daar hoop ik, 
dat je troost vindt in alle mooie herinneringen.

De hemel is niet zo ver als het lijkt,
hij is niet echt in de wolken
het is hoe je het bekijkt.
Misschien ligt hij achter de regenboog
of achter de zon
dat doet er allemaal niet toe
je moet weten hoe je er komt.
En als je er eenmaal bent daar
in de hemel
krijg je vleugels
en keer je terug naar
waar het allemaal begon.

Ze is er niet meer.
Maar ze was er.
Meer dan zestig jaar, de bron van liefde en geluk.

Ze was groots in haar eenvoud.

Nu zijn we droevig maar zo dankbaar 
voor al die mooie jaren. 

Ze blijft altijd in ons hart als 
een lieve vrouw
zorgzame moeder
fiere oma.


Beetje bij beetje moesten we je verlaten,  
we konden niet zo goed meer met je praten. 
Die blik, die stilte deed vaak zeer 
de moeder van vroeger was je niet meer. 
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,  
zeggen wij oprecht “dank u wel”
voor al wat je voor ons hebt gedaan.

Haar schoon leven zal ons steeds een voorbeeld zijn. 
Zij leefde zacht in eenvoud. 



Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Er is geen dood, alleen verandering van werelden.


Nooit vragend, nooit klagend, 
 
je pijnen in stilte dragend,
 
je handen hebben voor ons gewerkt, 
 
je hart heeft voor ons geklopt,

je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Als het leven tot hoge leeftijd is geleefd en veel je wordt ontnomen. 
Dan komt de tijd dat het einde goed is
 en wij je in liefde loslaten.

Rust nu maar, je strijd is gestreden, 
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan. 
Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden, 
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan? 



De uitvaart zal plaatsvinden in beperkte kring
op dinsdag 5 mei 2026.
Nadien zal Pierre uitgestrooid worden
op de begraafplaats van Sint-Martens-Latem.

Herinner mij, maar niet in sombere dagen.
Herinner mij in stralende zon
hoe ik was toen ik nog alles kon.

Verdriet en bewondering gaan hand in hand.
Verdriet omdat hij door zijn ziekte is verslagen.
Bewondering voor de manier waarop hij het heeft gedragen…

We melden jullie het overlijden van Christiane.

Nooit vragend, nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 
je handen hebben voor ons gewerkt,
 je hart heeft voor ons geklopt, 
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.


Stil ben je van ons heengegaan
Je hebt altijd voor ons, kinderen, kleinkinderen
en achterkleinkinderen klaargestaan.
Geborgenheid en liefde het je ons gegeven.
Zo was je hele leven.
Je was een schat voor ons allen
Je te moeten missen zal ons heel zwaar vallen.

Er wonen mensen in de hemel
die je soms graag zou willen zien
al was het maar voor even
als het kon voor maar een minuut of tien
nog een keer een berichtje sturen
nog een keer een laatste zoen
soms is het gemis zo overweldigend
en het verdriet niet te doen
toch zijn deze mensen altijd bij je
al is de afstand naar de hemel nog zo groot
want echte liefde sterft niet met de dood
- Elise Tondeur -

Herinner mij, 
maar niet in sombere dagen, 
herinner mij in mooie jaren
herinner mij in de stralende zon 
hoe ik was, toen ik alles nog kon.


Is it all so confusing?
Is it hard to believe?
When the winter is coming
Can you sign up and leave?
         -Nick Drake, Hazey Jane I-


Bedroefd maar intens dankbaar voor alles wat zij ons gegeven heeft, 
hebben wij afscheid genomen van onze dierbare moeder en schoonmoeder,
onze altijd zorgzame en betrokken oma.



Het afscheid van Ingrid zal plaatsvinden
in beperkte kring op donderdag 23 april 2026.

Zoals de dag uit de nacht treedt,
treedt het leven uit de dood.
Er is liefde die niet sterft.

Zo sterk en geen kracht meer.
Zo’n wil en geen macht meer.

Dat je eens moest gaan, wisten we, 
dat het morgen kon zijn, begrepen we, 
dat het vandaag is, heeft ons verrast.


Met een lach op het podium en een troef in de hand,
trok jij door het leven in je eigen dromenland.
Het doek is gevallen, het spel is gespeeld.
Maar de kleur die je gaf blijft voor altijd gedeeld.

In Gent heb ik geleefd,
in Gent heb ik geloofd.
- René De Clercq -

De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in intieme kring
op maandag 13 april 2026.
Aansluitend zal Chris verstrooid worden op de begraafplaats te Merelbeke Centrum.

Ik wist dat het zou gaan komen.

Ik moest je laten gaan
maar ik bleef hopen en denken het is nog niet gedaan.

Ik dacht 
het duurt nog wel even,
ik heb nog heel veel tijd.
En als het dan zover is
ben ik voorbereid.

Het blijkt niet zo te werken.
Opeens was je er niet meer.

Maar ik weet zeker
ik zie je later weer.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn om
tot het laatste moment bij je te zijn.

Heel verdrietig om wat niet meer is, 
maar vol bewondering en diep respect 
voor de manier waarop Marcel met zijn ziekte en sterven is omgegaan 
en het mogelijk heeft gemaakt deze tijd intens met zijn gezin te beleven.


Degene die ik liefheb verlaat ik
om degene die ik liefhad terug te vinden.


Je was er altijd.
Nu ben je weg van mij,
maar tegelijk altijd dichtbij.

Als het lichaam niet meer wil,
en het leven wordt een lijden,
kan men dankbaar zijn, dat God het komt bevrijden.

Afscheid nemen doet zo’n pijn, 
toch vonden we het fijn
om tot het laatste moment bij jou te zijn.



Nu alles is zoals het is geworden
Nu alles is zoals het is
Zijn we dankbaar voor wat niet vergaat
De herinnering die ons blijft binden
De liefde die niet vervaagt

We wisten dat het zou gaan komen.
We moesten je laten gaan
maar we bleven hopen en denken
 het is nog niet gedaan.
We dachten het duurt nog wel even,
we hebben nog heel veel tijd.
En als het dan zover is
zijn we voorbereid.
Het blijkt niet zo te werken.
Opeens was je er niet meer.

De familie neemt afscheid in intieme kring.

We willen graag samen afscheid nemen
in het crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi
op vrijdag 27 maart 2026 om 15 uur.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast

De zon scheen hoog aan de blauwe hemel,
de bloemen stonden in bloei.
Een koolmeesje floot 
en toen werd alles stil.


Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel.

De ruimte rondom ons is leeg en kil.
We voelen ons eenzaam, ‘t is stil...
Je hebt ons niet verlaten,
maar je zien, kan niet meer,
over ons blijf je waken.
Je niet meer horen, doet toch zo zeer.
Jouw liefde, in ons hart gegrift, blijft eeuwig bestaan.
Ons verdriet zal nooit vergaan.

Rust nu maar, je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan. 
Afscheid nemen doet zo’n pijn, 
toch vonden wij het fijn om tot het laatste moment bij je te zijn.


We vragen jullie om geen bloemen of kransen mee te brengen.

Wie het wenst, mag gerust een kaars meebrengen.
Deze nemen we mee naar huis als lichtpuntje in moeilijke dagen.


Het afscheid heeft plaatsgevonden in intieme kring.

Nadien is Gerard bijgezet op de begraafplaats te Schelderode.

We willen graag samen afscheid nemen van Brigitte 
in het crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi 
op zaterdag 21 maart 2026 om 9u.


Nooit vragend, nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 
je handen hebben voor ons gewerkt, 
je hart heeft voor ons geklopt, 
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.



We vragen jullie om geen bloemen of kransen mee te brengen.

Wie het wenst, mag gerust een kaars meebrengen.
Deze nemen we mee naar huis als lichtpuntje in moeilijke dagen.

Jullie kunnen daarnaast vrijblijvend een gift doen aan
het sarcoomonderzoek van Professor P. Schöffski, KU Leuven
op het rekeningnummer BE45 7340 1941 7789
met vermelding +++400/0029/28833+++

“Liefde houdt niet op waar het leven eindigt.
Voorgoed uit ons midden, maar nooit uit ons hart.”

“Never forget: nothing is more powerful than prayer,
nothing is stronger than faith, and nothing is greater than God.”


Hij greep de kans op een beter leven,
maar trok het verkeerde lot.

Nooit vragen, nooit klagen,
maar pijn in stilte dragen.
Jouw handen voor ons gewerkt, 
jouw hart voor ons geklopt,
Jouw ogen hebben ons tot het laatste gezocht.


Je moeder blijft je moeder,
zo eigen en vertrouwd
je wilt haar niet graag missen,
omdat je van haar houdt.

Maar eens dan komt de dag,
dat je haar moet laten gaan
je verstand zegt dat het goed is,
maar in je ogen blinkt een traan.

Herinneringen blijven,
zij zullen nooit vergaan.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Sterven is heel stil en sereen
je levensadem terug aan God geven,
is ziekte en pijn overwinnen,
is tot rust komen.
Je bent niet helemaal weg
want er is zoveel liefde die ons in jou verbindt.
En als met de tijd de pijn wat minder wordt,
dan blijf jij er nog
zoals wij je willen herinneren
als de levenskracht, de moed en de trouw,
maar bovenal Gods Liefde onder ons.



Een
leven
in
liefde
gaat
nooit
verloren

Onvervangbaar ben je voor mensen die van je houden. 
Ze bewaarde alles in haar hart.

Jullie kunnen jullie aanwezigheid en afwezigheid voor de herinneringsreceptie 
invullen onder de knop 'Bevestiging koffietafel'

Ik heb lang en gelukkig geleefd,
niets gevraagd en veel gekregen
en ben van alle dingen ontdaan
stilletjes ter Here gegaan.

Papa,

Tu n’ es plus là où tu étais,
mais tu es partout là où je suis.
- Victor Hugo -

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Stil ben je van ons heengegaan, 
je hebt altijd voor ons klaargestaan, 
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven, 
zo was je hele leven, je was een schat voor ons allen, 
je te moeten missen zal ons zwaar vallen.



Ik heb een steen verlegd
In een rivier op aarde
Het water gaat er anders dan voorheen
Ik heb een steen verlegd
In een rivier op aarde
Nu weet ik dat ik nooit zal zijn vergeten

Je was er altijd.
Je was er voor iedereen
en nooit was iets te veel.

De zon scheen,
de vogels vlogen,
de bloemen bloeiden
en toen werd alles stil.


De familie zal afscheid nemen in gesloten kring.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Je was er altijd.
Je was er heel veel.
Je was er voor iedereen
en nooit was iets te veel.

De uitvaart zal plaatsvinden in beperkte kring.

Je was nog zo vol plannen
er was nog zoveel te doen,
het mocht niet meer zo zijn,
het is nu voor altijd “toen”.


De familie zal afscheid nemen in intieme kring.


We verliezen een geweldige Gildebroeder, 
een groot monument, een goede vriend. 

We verliezen kleur, humor, pigment, 
razernij, kracht, stijl en goesting.
Heel veel goesting, tot het op was. 
Het was op...

Rust zacht, Nino, jouw verhaal blijft gekoesterd 
als een boeiende sage van de beste soort.

- De Gildebroeders -

Soms is er zoveel wat we voelen
maar zo weinig wat we kunnen zeggen…


Als het lichaam niet meer wil,
en het leven wordt een lijden,
kan men dankbaar zijn,
dat God het komt bevrijden.


Rust nu maar, je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan.
Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden,
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan?



Stil ben je van ons heengegaan, 
je hebt altijd voor ons klaargestaan,  
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven, zo was je hele leven, 
je was een schat voor ons allen, je te moeten missen zal ons zwaar vallen.


We nodigen jullie uit om liefst geen zwart te dragen,
draag gerust iets in zijn favoriete kleuren blauw, wit of beige.

In stilte is hij van ons heengegaan,
zoals hij was: rustig en zonder veel woorden.
Dankbaar voor wie hij was en voor alles wat hij voor ons betekende,
nemen wij afscheid van


Als ik ooit doodga, begraaf me dan niet 
verstik me niet onder een zware steen 
maar laat me de kans om vrij te zijn 
en te gaan over de grenzen van de dood 
mee met de wind, mee met de vogels die ik bewonderde 
en liefhad tijdens mijn leven.

Als ik ooit doodga, verstik me dan niet in je tranen, 
maar schep een herinnering aan mij niet op mijn graf 
maar in je even levenssfeer daar waar je gelukkig bent.

Als ik ooit doodga, gedenk de goede en gelukkige dingen 
en vergeet en vergeef mijn fouten want 
die hebben we toch allemaal en ik had u allen zo lief.



Tine hield enorm van bloemen, dus wij zorgen ervoor dat ze mooi omringd wordt.
Wie toch graag een attentie geeft, mag dit gerust doen
door een gift te schenken aan de Palliatieve Eenheid van het UZ Gent
op het rekeningnummer: BE42 0016 4482 4754
met vermelding: WR PAL 090 - Herinnering Tine Declercq

Ik wil niet in de tijd verdwijnen,
ik verzet mij tegen de definitieve vervaging,
ik heb geleefd en heb voetafdrukken nagelaten.
- Jeroen Brouwers -

D’abord la douleur, puis les doux souvenirs

Beetje bij beetje moesten we je verlaten,
we konden niet zo goed meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zeer
de moeder van vroeger was je niet meer.
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,
zeggen wij oprecht “dank u wel”
voor al wat je voor ons hebt gedaan.

Rouwbetuigingen

Vermaerke Hilda

Van Caelenberg Juliaan

Van Den Bossche Johan

Denise Coppens

Van Cauwenberghe Julien

Volckaert Herman

Van Hese Denise

Dehouwer Frans

Van Den Berghe Hélène

Bracke Johan

Reunes Hilde

Gillis Marie-Antoinette