Dat je eens moest gaan, wisten we, dat het morgen kon zijn, begrepen we, 
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Nog zoveel plannen, nog zoveel te doen,
het mocht niet meer zo zijn,
het is nu voor altijd “toen"

Vele jaren heb je met stille gebaren ons je liefde en vriendschap laten ervaren een warme blik, een lieve lach, 
je hield van ons en wij van jou,
jij maakte onze dag.


Bedroefd maar ook dankbaar voor de jarenlange genegenheid
melden we jullie het overlijden van mevrouw
Georgette Rouan
weduwe van de heer André Smesman † 2005

geboren te Merelbeke op 14 oktober 1926 en
zacht van ons heengegaan in het AZ Maria Middelares 
te Gent op 7 december 2025 

Het afscheid zal plaatsvinden in het crematorium Westlede,
Smalle Heerweg 60 te Lochristi op maandag 8 december 2025 om 9u.

Aansluitend zal Freddy verstrooid worden in het crematorium op strooiweide A.

Tot het laatst wilde je leven, door een sterke wil gedreven.
Een uitgesproken karakter vol doorzettingsvermogen,
maar over je lichaam had je geen macht.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.
---
Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.

Liever dan bloemen, kan een gift aan Cliniclowns
IBAN: BE33 3201 1111 1146

Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.


Afscheid nemen doet zo’n pijn, 
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

De eerste sneeuw viel
als een fluisterend afscheid,
de herfst hield zijn laatste kleuren voor hem vast
en in stilte ging hij mee met het licht.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.


Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen.


De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Het afscheid zal plaatsvinden in beperkte familiekring.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Het afscheid zal plaatsvinden in intieme kring.

Zwijgzaam, stil en zonder vragen wilde jij je ziekte dragen.
Je vocht met al je levenskracht voor elke nieuwe dag en nacht.
Zo ben je langzaam, moegestreden, uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd uit je lijden nu bevrijd.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

Op je eigen tempo,
laag per laag loslaten
tot je de kern gevonden hebt.

De kern is liefde.


Schrijf mijn naam niet in de steen
Schrijf mijn naam niet in de steen
Niemand kan weten hoe ik heb geheten
Dan gij alleen
Spreek geen woorden van verdriet
Zij zijn gesproken onze laatste woorden
Ons laatste lied
Laat de stilte rond mij staan
Geen boom , geen teken om van mij te spreken
Maar noem mijn naam
-Filip Van de Wouwer-

De familie heeft afscheid genomen in intieme kring.

Nooit vragend, nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 
je hart heeft voor ons geklopt, 
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.


Weet dat je geliefd bent
Al ben je nu ver weg
Toch blijf je steeds dichtbij
Je plek nu leeg, het gemis zo groot
Weet dat je geliefd bent
Tot ver na je dood


“Ik heb lang en gelukkig geleefd
niets gevraagd en veel gekregen
en ben van alle dingen voldaan
stilletjes ter Here gegaan.”
                                     Stijn Streuvels

Heel bijzonder, heel gewoon
Gewoon een heel bijzondere vrouw…


Tijd
Alles is heimwee
wolken en water alles is heimwee
naar vroeger - naar later
vroeger is over
later - een ster
gisteren is oud
en morgen nog ver.

Lang ben je bij ons gebleven.
In je strijd ben je zachtjes van ons weggegleden.

De uitvaartplechtigheid heeft plaatsgevonden in besloten kring.

Je was er altijd. Je was er heel veel.
Je was er voor iedereen en nooit was iets te veel.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.


Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten ter herinnering.


“ Want altijd is het zo geweest dat de liefde 
haar eigen diepte niet kent 
dan op het uur der scheiding. ”

Kahlil Gibran


Verdrietig melden wij jullie
dat mijn zorgzame man, onze lieve papa en trotse opa thuis is overleden.

“Het leven ten volle geleefd.”

De familie zal in intieme kring afscheid nemen.

Heel bijzonder, heel gewoon
Gewoon een heel bijzondere vrouw…
In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

We willen graag samen met jullie afscheid nemen van Livia in zaal Caipirinha,
ingang parking ter hoogte van Salisburylaan 6 te Merelbeke
op donderdag 23 oktober 2025 om 11 uur.

De dagen waren zwaar,
toch hield je vol tot het laatst.
In de stilte van de nacht
vond je eindelijk de rust
die je zo verdiende.

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
’t is vreemd, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer
dan ben je aan je laatste beetje toe.
- Toon Hermans –

We leven met de kleine dingen
kleine vreugde en kleine pijn
we leven met herinneringen
die groter lijken dan ze zijn.
- Toon Hermans-

De familie heeft ervoor gekozen om in alle intimiteit afscheid te nemen.

Afscheid nemen
is met zachte handen
verpakken van gedachten
tot mooie herinneringen.

Afscheid nemen
is met voorzichtige handen
meedragen van die herinneringen
die je voor altijd wil bewaren.

Afscheid nemen van jou,
missen van je lach, je gesprekken,
je glimmende ogen…
vergeten zullen we je nooit…


Rust nu maar, je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan.
Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden,
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan?




Warm je maar
aan wie ze voor je was.
Warmte komt
je elke dag van pas.

Je was er altijd. Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen en nooit was iets te veel.

Er is niets dat 
voorgoed verdwijnt
als men de 
herinnering bewaart.


Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.




Voor haar een verlossing. Voor anderen verdriet.
Ze wilde wel vechten, maar de kracht was er niet.


Dat je eens moest gaan, wisten we, 
dat het morgen kon zijn, begrepen we, 
dat het vandaag is, heeft ons verrast.



Als je moet afgeven wat je het meest lief hebt 
dan is er geen gisteren, 
geen vandaag 
en geen morgen meer, 
dan is er geen tijd meer, 
dan is er alleen heimwee.

Een bloem
Een bloem opent haar kelk
zonder haast, zonder woorden,
zij ademt haar kleur, zij schenkt haar geur.
Wanneer haar kroonbladeren vallen,
blijft de herinnering achter
een zachte glans,
een stille aanwezigheid,
die nooit vergaat.

Antwerpen was his first love, en Moeke was his last,
music of the future and music of the past…
Naast muziek was klussen zijn ding,
zowel thuis als voor anderen.
Als je twee rechtse handen zocht, dan kon je op hem rekenen.
En hij kon het!! Door zijn technisch inzicht en durf.
We gaan ze missen, die werkhanden en het advies.
Hij genoot en hield van het leven, van Moeke, de kinderen,
de kleinkinderen en de achterkleinkinderen.
En zij allen van hem.
Koester de mooie herinneringen.
Geef ook hem een rustplaatsje in jouw hart.

Liever dan bloemen of kransen, vragen we jullie Linda te herdenken via een gift aan:
vzw Think Pink - BE57 0015 7587 5235 - vermelding: Herinnering aan Linda.

Ik heb je niet verloren, daarvoor gaf jij mij te veel. 
Wat je me zei, dat blijf ik horen. Van wat ik ben, ben jij een deel. 
Ik kan je overal nog horen, in wat ik doe, in wat ik laat. 
Jij was en blijft voor mij een zegen, 
waarvan het spoor steeds verder gaat.



Je was er altijd. Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen en nooit was iets te veel.


De famillie zal afscheid nemen in intieme kring.


Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

De uitvaartplechtigheid van Martin zal plaatsvinden
in de Sint-Pietersbandenkerk,
Hundelgemsesteenweg 349 te Merelbeke
op woensdag 17 september 2025 om 9u30.

Als de trom is stilgevallen,
wie slaat dan nog de maat?
De melodie klinkt echter door
zoals in ons hart geschreven staat.

Zwijgzaam, stil en zonder vragen wilde jij je ziekte dragen.
Je vocht met al je levenskracht voor elke nieuwe dag en nacht.
Zo ben je langzaam, moegestreden uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd uit je lijden nu bevrijd.

Zoals zij heeft geleefd, zacht en goed,
zo heeft zij ons verlaten.
Dankbaar om haar mooie lange leven en liefde waarmee zij ons steeds omringde,
nemen we afscheid van mevrouw

“Je ziel was sterk, je hart vol liefde.
In stilte droeg je pijn die woorden te boven ging,
en toch bleef je geven,
aan mij, aan het leven.
Nu mag je loslaten.
De strijd is voorbij, de rust is gekomen.
Je mag thuiskomen,
naar een plek waar geen pijn meer bestaat.
Ik voel je nog in alles om mij heen.
In de stilte, in het licht, in mijn hart.
Voor altijd mijn papa.
Voor altijd dichtbij.”

Liefs Arend

De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden bij haar urne in
het Crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi
op vrijdag 12 september 2025 om 11 uur.

De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in intieme kring.

Wat je in je hart bewaart, raak je nooit meer kwijt

De stilte die je achterlaat is groot
maar in ons hart blijf je leven.

Een bloem verwelkt op het mooist van de bloei
wat achterblijft is een herinnering aan de kleurenpracht.

Als het lichaam niet meer wil,
en het leven wordt een lijden,
kan men dankbaar zijn,
dat God het komt bevrijden.

La cérémonie funéraire, à laquelle vous êtes invités,
aura lieu à l’église Saint-Stefanus, Melsenstraat à Melsen,
le jeudi 4 septembre 2025 à 11h30.

Al wat je ons hebt gegeven,
onthouden
we ons hele leven.

Er is niets dat voorgoed verdwijnt,
als men de herinnering bewaart.

Stil ben je van ons heengegaan,
je hebt altijd voor ons klaargestaan,
geborgenheid en liefde heb je ons gegeven,
zo was je hele leven, je was een schat voor ons allen,
je te moeten missen zal ons zwaar vallen.

Langzaam ben je van ons weggegleden
elke dag een beetje meer,
telkens werd jou iets ontnomen,
dat deed jou en ons zo zeer,
het is een gemis, een stille pijn,
dat je nooit meer in ons midden zal zijn.

So come, my friends, be not afraid
We are so lightly here
It is in love that we are made
In love we disappear         

L. Cohen, ‘Boogie Street’

C ‘est avec tristesse que nous vous annonçons le décès de
Elvira Fernandez-Alonso

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Wij zitten neer,
de tranen stromen,
alle gedachten en gevoelens zijn verwoord,
alle woorden zijn gesproken...
het is tijd

Denk aan mij terug,
maar niet in de dagen
van pijn en verdriet.
Denk aan mij terug,
in de stralende zon
hoe ik was toen alles nog kon.

Vele jaren heb je met stille gebaren 
ons je liefde en vriendschap laten ervaren. 
Een warme blik, een lieve lach, 
je hield van ons en wij van jou, jij maakte onze dag.


Niets is meer waard dan het leven
tot het leven niets meer waard is.

Liever dan bloemen of kransen willen we jullie vragen Ingrid
vrijblijvend te herdenken via een gift aan ‘Pancreasonderzoek van de UZA Foundation’ 
op het rekeningnummer: IBAN BE69 0017 9875 6478 met vermelding ‘Ingrid De Smet’.

Een bloem verwelkt op het mooist van de bloei 
maar wat achterblijft is de herinnering 
aan de kleurenpracht.


Met de zee in zijn hart en muziek in zijn ziel
danst hij nu verder - 
lichtvoetig, met een glimlach 
en een knipoog naar het leven.


Een laatste vlucht
Zoals een duif vertrekt bij dageraad,
geruisloos en zonder omzien,
zo ben jij heengegaan op het einde van jouw tijd.
Een leven geleefd, een reis voltooid.
Rust nu, in stilte.

Ik heb je niet verloren, daarvoor gaf je mij teveel.
Wat je zei, dat blijf ik horen.
Van wat ik ben, ben jij een deel.
Ik kan je overal nog horen, in wat ik doe, in wat ik laat.
Je was en blijft voor mij een zegen,
waar het spoor steeds verder gaat.

Nooit vragend, nooit klagend, je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt, je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

We willen graag samen met jullie afscheid nemen van Maria in het Crematorium Westlede,
Smalle Heerweg 60 te Lochristi op zaterdag 9 augustus 2025 om 13u30.

Zwarte kleding is niet nodig. Maria hield van kleur
en zou het mooi vinden als dat ook op deze dag zichtbaar is.

De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden bij zijn urne in de Sint-Agathakerk
Bakkerstraat te Landskouter op dinsdag 5 augustus 2025 om 11u30.

“The answer, my friend,
is blowin' in the wind.
The answer is blowin'
in the wind.”

- Bob Dylan

Al vegen de golven haar naam uit ’t zand,
haar beeld blijft in ons hart geplant.

Rouwbetuigingen

De Sutter Ronny

De Neve Agnes

Willems Jeroom

Rouan Georgette

Niemegeers Anna

Wauters Freddy

Van Ceulebroeck Daniël

Misson Jean-Pierre

Versele Lea

Van der Beken Joe

Roels Christiaan

Van Cauwenberge Rosette