Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten ter herinnering.

Ik ben moe van deze lange reis,
al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik liefheb.


Wat zij met liefde heeft gezaaid,
zal in onze harten altijd blijven bloeien.

De strijd is gestreden
We probeerden te helpen
Maar stonden er zo machteloos bij
Je vechtlust was enorm
Je werd alleen zo moe.


Het mooiste van het leven zijn de sporen van liefde
die wij achterlaten als wij weggaan.


Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Ik heb je niet verloren, 
daarvoor gaf jij mij te veel.
Wat je me zei, dat blijf ik horen. 
Van wat ik ben, ben jij een deel. 
Ik kan je overal nog horen, 
in wat ik doe, in wat ik laat. 
Jij was en blijft voor mij een zegen, 
waarvan het spoor steeds verder gaat.

Je sliep zo stil vannacht, de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht de ochtend zou vergeten

 (Toon Hermans)



Je was er altijd en nooit was iets teveel.
In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Er is niets dat voorgoed verdwijnt, 
als men de herinnering bewaart.


Een lieve vrouw
van een onbetaalbare waarde.
Een lieve vrouw die altijd lachte.
Een lieve vrouw die ons helaas heeft verlaten.
Wat ons veel verdriet doet.
Iemand die we nooit zullen vergeten.
Iemand die altijd voor je klaar staat.
Iemand waar je alles tegen kan zeggen.
Iemand waar je om geeft.
Een groot verlies voor ieder die haar kent.
Een groot verlies dat niet te verwoorden is.
Een groot verlies dat je altijd bij je draagt.
Een groot verlies dat je altijd zal missen.
Een groot verlies dat altijd
bij je zal blijven in je hart.

Het laatste beetje is nu op...
Veel had je te verduren,
het kaarsje is opgebrand,
gedoofd zijn nu alle vuren.
Vaarwel,
ik ga naar boven,
niet naar beneden.

Waarom jij?
We zullen het nooit weten…
We zullen je missen
maar nooit vergeten!


Je sliep zo stil vannacht
de zon kon het niet weten
dat jij zo vreedzaam en zo zacht
de ochtend zou vergeten

Vele jaren heb je met stille gebaren ons
je liefde en vriendschap laten ervaren
een warme blik, een lieve lach,
je hield van ons en wij van jou,
jij maakte onze dag.

De strijd is gestreden,
jouw pijn is voorbij.
We probeerden te helpen
maar stonden er zo machteloos bij.

Je vechtlust was enorm.
Je werd alleen zo moe.
Onze liefde is voor eeuwig!
In ons hart nemen we je overal mee naartoe.

Nooit meer je stem, nooit meer je lach, 
nooit meer samen genieten van een mooie dag. 
Niets is meer hetzelfde in ons leven, 
maar het houden van jou en alle herinneringen zijn gebleven.



Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel.

Waar ben je nu, vraag ik me af.
Ik voel nog de liefde, die jij me gaf.
Jou te kennen, vond ik zo fijn.
Je los te laten, dat doet pijn.

Zal je missen, in dit leven.
En zal altijd, om je blijven geven!


Na een lang en rijk leven nemen wij afscheid.
Samen met Gerard bouwde zij met toewijding en eenvoud
aan hun familie-ijsroombedrijf en hun gezin.
Haar liefde en inzet zijn een blijvende herinnering.

Je moeder blijft altijd je moeder.
Zo eigen en vertrouwd.
Je wil haar niet graag missen
omdat je van haar houdt
maar eens dan komt de dag 
dat je haar moet laten gaan.
Je verstand zegt dat het goed is
maar in je ogen blinkt een traan.


Na een leven van geven
werd stilte zijn rust
en liefde zijn thuis.

Tot het laatst wilde je leven, 
door een sterke wil gedreven. 
Een uitgesproken karakter vol doorzettingsvermogen, 
maar over je lichaam had je geen macht.

Jouw stoel is nu leeg,
je stem is stil. Wie hem gekend heeft, 
weet wat dat zeggen wil.


De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in het
crematorium Westlede, Smalle Heerweg 60 te Lochristi
op maandag 29 december 2025 om 12 uur.

Bewonderenswaardig was haar levenskracht.
Groot was haar liefde voor haar dierbaren.
Sterk was zij in haar strijd tegen ziekte.
Moegestreden is zij nu in rust van ons heengegaan.

Je viel als herfstbladeren stuk voor stuk.
Geen weg meer voorwaarts, geen terug. 
Toch bleef de stam, zo sterk, 
zo groot, de wortels diep.
En wie nu luistert naar de wind, 
hoort hoe jouw liefde verder zingt.


Verder van de wereld weg
elke dag een beetje
Dichter naar de hemel toe
elke dag een treetje
- Toon Hermans -

Zo sterk en geen kracht meer.
Zo’n wil en geen macht meer.

Hij blijft geborgen in onze herinnering. 
Geworteld in ons bestaan. 
We hebben veel bewondering 
voor al wat hij voor ons heeft gedaan.


De familie heeft afscheid genomen in intieme kring.

We hielden innig van 
je echtheid en waarheid.
Mens zonder franje.


Het is een wonderbaar iets, een moeder.
Anderen mogen u liefhebben,
uw moeder alleen begrijpt u, ze bemint u, vergeeft u alles wat gij doet.
Ze bidt voor u en het doet zo’n pijn als ze sterft en u verlaat.
- Guido Gezelle -

De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in beperkte kring,
aansluitend volgt de verstrooiing op de Westerbegraafplaats in Gent.

Dat je eens moest gaan, wisten we, dat het morgen kon zijn, begrepen we, 
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Nog zoveel plannen, nog zoveel te doen,
het mocht niet meer zo zijn,
het is nu voor altijd “toen"

Vele jaren heb je met stille gebaren ons je liefde en vriendschap laten ervaren een warme blik, een lieve lach, 
je hield van ons en wij van jou,
jij maakte onze dag.


Bedroefd maar ook dankbaar voor de jarenlange genegenheid
melden we jullie het overlijden van mevrouw
Georgette Rouan
weduwe van de heer André Smesman † 2005

geboren te Merelbeke op 14 oktober 1926 en
zacht van ons heengegaan in het AZ Maria Middelares 
te Gent op 7 december 2025 

Het afscheid zal plaatsvinden in het crematorium Westlede,
Smalle Heerweg 60 te Lochristi op maandag 8 december 2025 om 9u.

Aansluitend zal Freddy verstrooid worden in het crematorium op strooiweide A.

Tot het laatst wilde je leven, door een sterke wil gedreven.
Een uitgesproken karakter vol doorzettingsvermogen,
maar over je lichaam had je geen macht.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.
---
Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.

Liever dan bloemen, kan een gift aan Cliniclowns
IBAN: BE33 3201 1111 1146

Veel heb je ons gegeven,
veel heb je voor ons betekend,
plotseling uit ons leven gedreven,
blijf je voor altijd in onze harten leven.


Afscheid nemen doet zo’n pijn, 
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

De eerste sneeuw viel
als een fluisterend afscheid,
de herfst hield zijn laatste kleuren voor hem vast
en in stilte ging hij mee met het licht.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.


Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen.


De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Het afscheid zal plaatsvinden in beperkte familiekring.

Dat je eens moest gaan, wisten we,
dat het morgen kon zijn, begrepen we,
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Het afscheid zal plaatsvinden in intieme kring.

Zwijgzaam, stil en zonder vragen wilde jij je ziekte dragen.
Je vocht met al je levenskracht voor elke nieuwe dag en nacht.
Zo ben je langzaam, moegestreden, uit ons midden weggegleden
en na een dappere maar ongelijke strijd uit je lijden nu bevrijd.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn
om tot het laatste moment bij je te zijn.

Op je eigen tempo,
laag per laag loslaten
tot je de kern gevonden hebt.

De kern is liefde.


Schrijf mijn naam niet in de steen
Schrijf mijn naam niet in de steen
Niemand kan weten hoe ik heb geheten
Dan gij alleen
Spreek geen woorden van verdriet
Zij zijn gesproken onze laatste woorden
Ons laatste lied
Laat de stilte rond mij staan
Geen boom , geen teken om van mij te spreken
Maar noem mijn naam
-Filip Van de Wouwer-

Nooit vragend, nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 
je hart heeft voor ons geklopt, 
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.


Weet dat je geliefd bent
Al ben je nu ver weg
Toch blijf je steeds dichtbij
Je plek nu leeg, het gemis zo groot
Weet dat je geliefd bent
Tot ver na je dood


“Ik heb lang en gelukkig geleefd
niets gevraagd en veel gekregen
en ben van alle dingen voldaan
stilletjes ter Here gegaan.”
                                     Stijn Streuvels

Heel bijzonder, heel gewoon
Gewoon een heel bijzondere vrouw…


Tijd
Alles is heimwee
wolken en water alles is heimwee
naar vroeger - naar later
vroeger is over
later - een ster
gisteren is oud
en morgen nog ver.

Lang ben je bij ons gebleven.
In je strijd ben je zachtjes van ons weggegleden.

De uitvaartplechtigheid heeft plaatsgevonden in besloten kring.

Je was er altijd. Je was er heel veel.
Je was er voor iedereen en nooit was iets te veel.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.


Afscheid nemen is met zachte vingers wat voorbij is dichtdoen
en verpakken in de goede gedachten ter herinnering.


“ Want altijd is het zo geweest dat de liefde 
haar eigen diepte niet kent 
dan op het uur der scheiding. ”

Kahlil Gibran


Verdrietig melden wij jullie
dat mijn zorgzame man, onze lieve papa en trotse opa thuis is overleden.

“Het leven ten volle geleefd.”

De familie zal in intieme kring afscheid nemen.

Heel bijzonder, heel gewoon
Gewoon een heel bijzondere vrouw…
In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

We willen graag samen met jullie afscheid nemen van Livia in zaal Caipirinha,
ingang parking ter hoogte van Salisburylaan 6 te Merelbeke
op donderdag 23 oktober 2025 om 11 uur.

De dagen waren zwaar,
toch hield je vol tot het laatst.
In de stilte van de nacht
vond je eindelijk de rust
die je zo verdiende.

Sterven doe je niet ineens
maar af en toe een beetje
en alle beetjes die je stierf
’t is vreemd, maar die vergeet je.
Het is je dikwijls zelfs ontgaan
je zegt ik ben wat moe
maar op een keer
dan ben je aan je laatste beetje toe.
- Toon Hermans –

We leven met de kleine dingen
kleine vreugde en kleine pijn
we leven met herinneringen
die groter lijken dan ze zijn.
- Toon Hermans-

De familie heeft ervoor gekozen om in alle intimiteit afscheid te nemen.

Afscheid nemen
is met zachte handen
verpakken van gedachten
tot mooie herinneringen.

Afscheid nemen
is met voorzichtige handen
meedragen van die herinneringen
die je voor altijd wil bewaren.

Afscheid nemen van jou,
missen van je lach, je gesprekken,
je glimmende ogen…
vergeten zullen we je nooit…


Rust nu maar, je strijd is gestreden,
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan.
Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden,
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan?




Warm je maar
aan wie ze voor je was.
Warmte komt
je elke dag van pas.

Je was er altijd. Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen en nooit was iets te veel.

Er is niets dat 
voorgoed verdwijnt
als men de 
herinnering bewaart.


Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.




Voor haar een verlossing. Voor anderen verdriet.
Ze wilde wel vechten, maar de kracht was er niet.


Dat je eens moest gaan, wisten we, 
dat het morgen kon zijn, begrepen we, 
dat het vandaag is, heeft ons verrast.



Als je moet afgeven wat je het meest lief hebt 
dan is er geen gisteren, 
geen vandaag 
en geen morgen meer, 
dan is er geen tijd meer, 
dan is er alleen heimwee.

Een bloem
Een bloem opent haar kelk
zonder haast, zonder woorden,
zij ademt haar kleur, zij schenkt haar geur.
Wanneer haar kroonbladeren vallen,
blijft de herinnering achter
een zachte glans,
een stille aanwezigheid,
die nooit vergaat.

Antwerpen was his first love, en Moeke was his last,
music of the future and music of the past…
Naast muziek was klussen zijn ding,
zowel thuis als voor anderen.
Als je twee rechtse handen zocht, dan kon je op hem rekenen.
En hij kon het!! Door zijn technisch inzicht en durf.
We gaan ze missen, die werkhanden en het advies.
Hij genoot en hield van het leven, van Moeke, de kinderen,
de kleinkinderen en de achterkleinkinderen.
En zij allen van hem.
Koester de mooie herinneringen.
Geef ook hem een rustplaatsje in jouw hart.

Liever dan bloemen of kransen, vragen we jullie Linda te herdenken via een gift aan:
vzw Think Pink - BE57 0015 7587 5235 - vermelding: Herinnering aan Linda.

Ik heb je niet verloren, daarvoor gaf jij mij te veel. 
Wat je me zei, dat blijf ik horen. Van wat ik ben, ben jij een deel. 
Ik kan je overal nog horen, in wat ik doe, in wat ik laat. 
Jij was en blijft voor mij een zegen, 
waarvan het spoor steeds verder gaat.



Je was er altijd. Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen en nooit was iets te veel.


De famillie zal afscheid nemen in intieme kring.


Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

Rouwbetuigingen

Van Wynsberge Hubert

De Bruycker Germaine

Huys Agnes

Van Damme Julien

Vermeulen François (Frans)

De Vogelaere Martha

Engels Rudy

Meersschaut Gaston

Reunis Georgette

Verbanck Roland

De Dycker Henri

Cnockaert Jules