Dat je eens moest gaan, wisten we
dat het morgen kon zijn, begrepen we
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Ik ben moe van deze lange reis,
al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik liefheb.

Ik ben zo moe na deze lange reis.
Al wat ik vraag, is een rustige slaap en dromen
over hen die ik liefheb.

* 

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Heel bijzonder, heel gewoon.
Gewoon een heel bijzondere vrouw…

Uit ‘Zeit’ van Rammstein

Ik lig hier in jouw armen
Ach, kon het maar voor altijd zijn!
Maar tijd kent geen genade
Snel is het moment voorbij

Tijd
Sta alsjeblieft stil, sta stil
Tijd
Dat zal altijd verdergaan
Tijd
Het is zo mooi, zo mooi
Eenieder kent
Het perfecte moment


De strijd heb je nimmer opgegeven,
zelfs toen het einde werd verwacht.
Je bleef geloven in het leven,
vol liefde, zorg en levenskracht.



Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Nooit vragend,
 nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 

je handen hebben 
voor ons gewerkt, 

je hart heeft voor ons geklopt, 

je ogen hebben ons
 tot het laatst gezocht.

Er zijn boten die naar de haven terugvaren
Gehavend, maar sterker en veel meer ervaren
Er zijn boten die sterk op mekaar gaan lijken
Door lange jaren hun liefde te laten blijken...

Er zijn boten die vol liefde terugvaren
Wanneer zij zo lang mogelijk op zee waren
Zonder ooit hun reuzezeilen te strijken
Want hun hart is op de oceaan gaan lijken...

“Een laatste verre reis
Over vlaktes, zeeën en bergen
Met als troostende eindbestemming
Ons liefhebbend hart”

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering.

Je was nog zo vol plannen en
maakte tijd voor alles
maar tijd maakte geen tijd meer
voor jou.

Alles heeft zijn tijd.
Alles heeft zijn uur.
Er is een tijd om te planten
en een tijd om te oogsten.
Een tijd om af te breken
en een tijd om op te bouwen.
Een tijd om te lachen en een tijd om te huilen.
Er is een tijd van komen
en een tijd van gaan,
doch de tijd van gaan komt altijd...
te vroeg.

Avec le temps
Avec le temps, va, tout s’en va
On oublie le visage, et l’on oublie la voix

Le cœur, quand ça bat plus
C’est pas la peine d’aller chercher plus loin
Faut laisser faire, et c’est très bien

Weggaan is iets anders
 dan het huis uitsluipen
 zacht de deur dicht trekken
 achter je bestaan en niet
terug komen, want je blijft
 iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan is eigenlijk een soort
van blijven, niemand wacht dan
want je bent er nog, niemand
 neemt afscheid want
 je gaat niet weg

Wie ik liefheb verlaat ik
Om wie ik liefhad te ontmoeten

Met een traan van gemis laten we jou gaan.
Maar vol dankbaarheid voor alles
wat je voor ons hebt gedaan.

Groot was je liefde, groot het verdriet,
mooi de herinneringen die je achterliet.

Soms is afscheid nemen meer dan verdriet alleen. 
Het is ook loslaten, herinneren en hopen op vrede.

Oneindig

laat het een troost zijn
 - de liefde

ondanks het missen 
het verdriet:

het stopt hier 
maar het eindigt niet

- Tanja Helderman -

We willen graag samen met jullie afscheid nemen
in aula Groenendal van De Zandkorrel, Brandegems Ham 3 te Merelbeke
op donderdag 6 augustus 2026 om 10u30.

Denk aan mij terug
in de stralende zon,
hoe ik was
toen ik alles nog kon.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je hart heeft voor velen geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.


De leegte die je achterliet is ondraaglijk groot. 
Enkel gevuld met goede herinneringen om te koesteren 
en foto’s om met ontroering naar te kijken 
en terug te denken aan de fijne mens die jij was.

Bloemen noch kransen liever een gift
IBAN BE43 0018 8459 3701
Dr Jacobs - WR/ONC/003 - Ter herinnering Rita Bayart

“Les erreurs ne se regrettent pas, elles s’assument. 
La peur ne se fuit pas, elle se surmonte. 
L’ amour ne se crie pas, il se prouve.” 
- Simone Veil -


Na een leven vol liefde, zorg en moed
nemen wij met intens verdriet afscheid.

Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

Met zijn warme maatschappelijke betrokkenheid,
brede interesses en open, vooruitstrevende kijk
op mens en samenleving heeft hij velen geraakt.
Hij laat een rijkdom aan mooie herinneringen achter
die verder zullen leven in allen die hem hebben gekend.

Met stil verdriet geven wij u kennis 
van het overlijden van 



Beetje bij beetje moesten we je verlaten,
we konden niet zo goed meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zeer, de moeder van vroeger was je niet meer.
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,
zeggen wij oprecht “dank u wel” voor al wat je voor ons hebt gedaan.

Het afscheid van Roger zal plaatsvinden in alle intimiteit.

Koester de mooie herinnering aan hem in de stilte van jullie hart.



Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel. 


De zon scheen, 
de vogels vlogen, 
de bloemen bloeiden 
en toen werd alles stil.


De familie heeft gekozen voor noch bloemen noch kransen.



Het afscheid zal plaatsvinden in alle intimiteit.

Nooit meer
in ons midden
maar voor altijd
in ons hart

Een man van weinig woorden,
maar met een blik vol begrip
en een hart vol mildheid.

De gedachte dat je nu gelukkig bent, verzacht de pijn. 
De gedachte dat je nog altijd bij ons bent, verzacht het leed. 
Maar de gedachte aan jou, doet ons beseffen hoezeer we jou zullen missen.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen alles wat waarde heeft om van te leven.


Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel.

Noch bloemen, noch kransen, 
liever een gift aan de afdeling hematologie van het UZ Gent 
IBAN BE42 0016 4482 4754
met vermelding: 
‘WR/HEM/001 - Verdieping 9 - ter herinnering aan Zita Demoor’



Noch bloemen, noch kransen liever een gift aan
Klavier - vzw Emmaüs op rekeningnummer: BE65 4156 0053 5196
met vermelding: Ter herinnering aan Roger De Smet.



De uitvaartplechtigheid zal plaatsvinden in aula Groenendal van De Zandkorrel, 
Brandegems Ham 3 te Merelbeke op zaterdag 11 juli 2026 om 10u.

De zon scheen,
de vogels vlogen,
de bloemen bloeiden
en toen werd alles stil.

We willen graag samen afscheid nemen van Christine
in aula Groenendal van De Zandkorrel, Brandegems Ham 3 te Merelbeke
op zaterdag 27 juni 2026 om 10 uur.

Herinner mij,
 maar niet in sombere dagen
herinner mij
 in stralende zon
herinner mij 
in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

De zon scheen,
de vogels vlogen,
de bloemen bloeiden
en toen werd alles stil.


Het afscheid zal plaatsvinden in alle intimiteit.

Als het lichaam niet meer wil,
en het leven wordt een lijden,
kan men dankbaar zijn,
dat God het komt bevrijden.

Een hart van goud
Helpende handen
Sterke schouders



Het afscheid van Carlo zal plaatsvinden in beperkte kring.


Ik verlaat degenen van wie ik hou 
en ga nu terug naar degene  
die ik liefhad.

Dankbaar voor alle pluimen die ze verdiende
maar ook hier achterliet...


Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt,
je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

“Tu n’es plus là où tu étais,
mais tu es partout là où je suis.”
-Victor Hugo-

De dood is niets,
ik ben alleen aan de overkant.
Ik ben ik, jij bent jij.
Waarom zou ik uit jouw gedachten zijn
omdat je me niet meer ziet?
Ik ben niet ver.
Alleen aan de andere kant van de weg.
Je ziet, alles gaat goed…
Je zal mijn hart terugvinden,
je zal er de zuivere tederheid van vinden.
Veeg je tranen weg en ween niet,
als je van me houdt. 

- Augustinus –


Het lichaam heeft zich neergelegd
de strijd is nu gestreden
je hebt voldoende moed getoond.
Jij was en blijft voor ons een zegen,
waarvan het spoor steeds verder gaat.

In zoveel mooie herinneringen blijf je bij ons.

In iedere traan van verdriet
glinstert een mooie herinnering

De uitvaartplechtigheid, waartoe jullie worden uitgenodigd,
zal plaatsvinden in aula Groenendal - De Zandkorrel,
Brandegems Ham 3 te Merelbeke
op vrijdag 29 mei 2026 om 11u30.



Zoals gisteren eens was,
Zal het morgen nooit meer zijn.

Je genoot van de kleine dingen,
danste vrolijk door het leven,

Een eeuwige optimist, nooit klagend,
de vriend van iedereen,

Nu fiets je hier bij ons vandaan.
Pepe, tu restes toujours dans nos coeurs.

Voor altijd heb je een plaats diep in ons hart

Een moeder sterft altijd te vroeg, al wordt ze nog zo oud.
Bedroefd, maar dankbaar dat wij haar zo lang bij ons mochten hebben,
geven wij u kennis van het vredig heengaan van mevrouw

Wat zal zijn
zal zijn...

Que será
será...

~ Oma

‘Verdriet bestaat omdat het liefde was’

De crematie en het afscheid hebben in alle intimiteit en rust plaatsgevonden.

De uitvaart van Marie-Christine zal plaatsvinden in aula Groenendal, 
De Zandkorrel - Brandegems Ham 3 te Merelbeke
op zaterdag 23 mei 2026 om 9u30.


Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degenen
die ik liefhad.


Als het lichaam niet meer wil, 
en het leven wordt een lijden, 
kan men dankbaar zijn, 
dat God het komt bevrijden. 



Nooit vragend, nooit klagend, je pijnen in stilte dragend,
je handen hebben voor ons gewerkt, je hart heeft voor ons geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Afscheid nemen doet zo’n pijn,
toch vonden wij het fijn om tot het laatste moment bij je te zijn.

Ik verlaat degene van wie ik hou
en ga nu terug naar degene die ik lief had.

Samen weer verenigd,
geen afscheid hield jullie lang gescheiden,
de liefde bracht jullie terug bij elkaar.

Een bloem verwelkt op het mooist van de bloei
maar wat achterblijft is de herinnering aan de kleurenpracht.

Zijn handen konden alles maken.
Zijn hart kon iedereen dragen.

Verdriet om wie je mist. 
Schuilt in de allerkleinste dingen.
Maar net daar hoop ik, 
dat je troost vindt in alle mooie herinneringen.

De hemel is niet zo ver als het lijkt,
hij is niet echt in de wolken
het is hoe je het bekijkt.
Misschien ligt hij achter de regenboog
of achter de zon
dat doet er allemaal niet toe
je moet weten hoe je er komt.
En als je er eenmaal bent daar
in de hemel
krijg je vleugels
en keer je terug naar
waar het allemaal begon.

Ze is er niet meer.
Maar ze was er.
Meer dan zestig jaar, de bron van liefde en geluk.

Ze was groots in haar eenvoud.

Nu zijn we droevig maar zo dankbaar 
voor al die mooie jaren. 

Ze blijft altijd in ons hart als 
een lieve vrouw
zorgzame moeder
fiere oma.


Beetje bij beetje moesten we je verlaten,  
we konden niet zo goed meer met je praten. 
Die blik, die stilte deed vaak zeer 
de moeder van vroeger was je niet meer. 
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,  
zeggen wij oprecht “dank u wel”
voor al wat je voor ons hebt gedaan.

Haar schoon leven zal ons steeds een voorbeeld zijn. 
Zij leefde zacht in eenvoud. 



Er is geen dood, alleen verandering van werelden.


Nooit vragend, nooit klagend, 
 
je pijnen in stilte dragend,
 
je handen hebben voor ons gewerkt, 
 
je hart heeft voor ons geklopt,

je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.

Als het leven tot hoge leeftijd is geleefd en veel je wordt ontnomen. 
Dan komt de tijd dat het einde goed is
 en wij je in liefde loslaten.

Rust nu maar, je strijd is gestreden, 
je hebt het zo ontzettend moedig gedaan. 
Wie kan begrijpen hoe jij hebt geleden, 
wie kan voelen wat jij hebt doorstaan? 



Rouwbetuigingen

Goetry Daniël

Matthijs Roger

Derave André

Vermeeren Marcel

Van Den Bulcke Monique

de Witte Koen

Van Nuffel Pierre

Ghyselinck Georgette

Osselaer Ivan

Baeke Jean-Marie

Engels Roland

Van de Vyver Irène