Als het lichaam niet meer wil,
en het leven wordt een lijden,
kan men dankbaar zijn,
dat God het komt bevrijden.

Dat je eens moest gaan, wisten we
dat het morgen kon zijn, begrepen we
dat het vandaag is, heeft ons verrast.

Ik ben moe van deze lange reis,
al wat ik vraag is een rustige slaap
en dromen van hen die ik liefheb.

Heel bijzonder, heel gewoon.
Gewoon een heel bijzondere vrouw…

Uit ‘Zeit’ van Rammstein

Ik lig hier in jouw armen
Ach, kon het maar voor altijd zijn!
Maar tijd kent geen genade
Snel is het moment voorbij

Tijd
Sta alsjeblieft stil, sta stil
Tijd
Dat zal altijd verdergaan
Tijd
Het is zo mooi, zo mooi
Eenieder kent
Het perfecte moment


Herinner mij, maar niet in sombere dagen
herinner mij in stralende zon
herinner mij in mooie jaren
toen ik nog alles kon.

Nooit vragend,
 nooit klagend, 
je pijnen in stilte dragend, 

je handen hebben 
voor ons gewerkt, 

je hart heeft voor ons geklopt, 

je ogen hebben ons
 tot het laatst gezocht.

Er zijn boten die naar de haven terugvaren
Gehavend, maar sterker en veel meer ervaren
Er zijn boten die sterk op mekaar gaan lijken
Door lange jaren hun liefde te laten blijken...

Er zijn boten die vol liefde terugvaren
Wanneer zij zo lang mogelijk op zee waren
Zonder ooit hun reuzezeilen te strijken
Want hun hart is op de oceaan gaan lijken...

“Een laatste verre reis
Over vlaktes, zeeën en bergen
Met als troostende eindbestemming
Ons liefhebbend hart”

Afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dichtdoen
en verpakken
in de goede gedachten
ter herinnering.

Je was nog zo vol plannen en
maakte tijd voor alles
maar tijd maakte geen tijd meer
voor jou.

Alles heeft zijn tijd.
Alles heeft zijn uur.
Er is een tijd om te planten
en een tijd om te oogsten.
Een tijd om af te breken
en een tijd om op te bouwen.
Een tijd om te lachen en een tijd om te huilen.
Er is een tijd van komen
en een tijd van gaan,
doch de tijd van gaan komt altijd...
te vroeg.

Avec le temps
Avec le temps, va, tout s’en va
On oublie le visage, et l’on oublie la voix

Le cœur, quand ça bat plus
C’est pas la peine d’aller chercher plus loin
Faut laisser faire, et c’est très bien

Weggaan is iets anders
 dan het huis uitsluipen
 zacht de deur dicht trekken
 achter je bestaan en niet
terug komen, want je blijft
 iemand op wie wordt gewacht.

Weggaan is eigenlijk een soort
van blijven, niemand wacht dan
want je bent er nog, niemand
 neemt afscheid want
 je gaat niet weg

Wie ik liefheb verlaat ik
Om wie ik liefhad te ontmoeten

Met een traan van gemis laten we jou gaan.
Maar vol dankbaarheid voor alles
wat je voor ons hebt gedaan.

Groot was je liefde, groot het verdriet,
mooi de herinneringen die je achterliet.

Soms is afscheid nemen meer dan verdriet alleen. 
Het is ook loslaten, herinneren en hopen op vrede.

Oneindig

laat het een troost zijn
 - de liefde

ondanks het missen 
het verdriet:

het stopt hier 
maar het eindigt niet

- Tanja Helderman -

We willen graag samen met jullie afscheid nemen
in aula Groenendal van De Zandkorrel, Brandegems Ham 3 te Merelbeke
op donderdag 6 augustus 2026 om 10u30.

Denk aan mij terug
in de stralende zon,
hoe ik was
toen ik alles nog kon.

Nooit vragend, nooit klagend,
je pijnen in stilte dragend,
je hart heeft voor velen geklopt,
je ogen hebben ons tot het laatst gezocht.


De leegte die je achterliet is ondraaglijk groot. 
Enkel gevuld met goede herinneringen om te koesteren 
en foto’s om met ontroering naar te kijken 
en terug te denken aan de fijne mens die jij was.

Ik verlaat degenen van wie ik hou
en ga nu terug naar degene
die ik liefhad.

Met zijn warme maatschappelijke betrokkenheid,
brede interesses en open, vooruitstrevende kijk
op mens en samenleving heeft hij velen geraakt.
Hij laat een rijkdom aan mooie herinneringen achter
die verder zullen leven in allen die hem hebben gekend.

Beetje bij beetje moesten we je verlaten,
we konden niet zo goed meer met je praten.
Die blik, die stilte deed vaak zeer, de moeder van vroeger was je niet meer.
Maar nu je voorgoed bent heengegaan,
zeggen wij oprecht “dank u wel” voor al wat je voor ons hebt gedaan.

Het afscheid van Roger zal plaatsvinden in alle intimiteit.

Koester de mooie herinnering aan hem in de stilte van jullie hart.



Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel. 


Het afscheid zal plaatsvinden in alle intimiteit.

Nooit meer
in ons midden
maar voor altijd
in ons hart

Een man van weinig woorden,
maar met een blik vol begrip
en een hart vol mildheid.

De gedachte dat je nu gelukkig bent, verzacht de pijn. 
De gedachte dat je nog altijd bij ons bent, verzacht het leed. 
Maar de gedachte aan jou, doet ons beseffen hoezeer we jou zullen missen.

De familie zal afscheid nemen in intieme kring.

Afscheid nemen is met dankbare handen
meedragen alles wat waarde heeft om van te leven.


Je was er altijd. 
Je was er heel veel. 
Je was er voor iedereen 
en nooit was iets te veel.

Troostpakket

Troostpakket

€ 69